نکات مهم قابل توجه در این تصویر عبارتند از:

کرم خاکی همانند لوله گوارش، دارای دو گروه ماهیچه های طولی و حلقوی است؛ با این تفاوت که در لوله گوارش ماهیچه طولی در طرف خارج ماهیچه حلقوی قرار دارد، ولی در کرم خاکی وضعیت برعکس است و ماهیچه های حلقوی در طرف خارج ماهیچه های طولی قرار دارند.

انقباض این ماهیچه ها به صورت متناوب انجام می شود؛ یعنی در بخشی از بدن کرم خاکی که ماهیچه های طولی منقبض هستند، ماهیچه های حلقوی در حال استراحتند. همان طور که در شکل دیده می شود، در این بخشها، قطر بدن کرم خاکی بیش از بخشهای دیگر است. در بخشی از بدن که ماهیچه های حلقوی منقبض هستند، ماهیچه های طولی استراحت می کنند و بدن کرم خاکی نازکتر است.

این انقباضات متناوب موجب می شود که طول بدن کرم خاکی تغییر کند (درازتر یا کوتاهتر شود) و به این طریق، کرم خاکی حرکت می کند.

جمله: "عصب بینایی از اجتماع اکسونهای نورونهای گیرنده بینایی تشکیل شده است."
در مورد کرم پهن پلاناریا صحیح و در مورد انسان غلط است. در انسان گیرنده های بینایی، سلولهای استوانه ای و مخروطی هستند که اکسون و دندریت طویلی ندارند. تمام طول این سلولها در شبکیه چشم قرار دارد و پیام عصبی ایجاد شده توسط آنها، به نورونهای دیگری منتقل می شود که اکسونهای طویل دارند و از چشم خارج می شوند. در واقع عصب بینایی در انسان از تجمع اکسونهای این نورونها (نه گیرنده ها) ساخته شده است. در پلاناریا، سلولهای گیرنده نور دارای اکسونهای طویل هستند و عصب بینایی از تجمع این اکسونها ساخته شده است. (شکل ص 70 کتاب زیست شناسی سال سوم)

نکات مهم قابل توجه در این تصویر عبارتند از:

صفرا از کبد توسط یک مجرا خارج می شود و در اکثر مواقع، به کیسه صفرا می رود. پس از ورود غذا به دوازدهه، کیسه صفرا منقبض می شود و صفرا از طریق مجرایی که از پشت دوازدهه عبور می کند و در انتها با مجرای لوزالمعده مشترک است، به دوازدهه می ریزد. به این ترتیب، صفرا و ترشحات برون ریز لوزالمعده (بیکربنات و آنزیمها) از طریق یک مجرای مشترک به دوازدهه وارد می شوند. از آنجا که خنثی کردن اسید معده بر عهده صفرا و بیکربنات است، امکان بروز زخمهای دوازدهه در بخش قبل از ورود ترشحات کبد و لوزالمعده به دوازدهه، بیشتر است.
 

در مراحل ساخته شدن پلی پپتیدی با n آمینو اسید:

_ با در نظر گرفتن کدون پایان، (n+1) کدون در ترجمه شرکت دارند

_ کدون آغاز (کدون شماره 1) در جایگاه A قرار نمی گیرد و کدون پایان (کدون شماره n+1) در جایگاه p قرار نمی گیرد؛ بنابراین n کدون (از کدون شماره 1 تا کدون شماره n ) در جایگاه pو n کدون (از کدون شماره 2 تا کدون شماره n+1) در جایگاه Aقرار می گیرد.

_ تعداد tRNA های قرار گرفته در جایگاه P برابر با تعداد آمینواسیدها (n) است و تعداد tRNA های قرار گرفته در جایگاه A از تعداد آمینواسیدها یکی کمتر (n-1) است.

_ تمامی وقایع مرحله ادامه ترجمه، (n-1) بار انجام می شوند و مثلا ریبوزوم (n-1) بار بر روی mRNA حرکت می کند.